นั่งกระเช้าลอยฟ้าเหมาคงใช้เวลานานแค่ไหน?

การนั่งเต็มเส้นทางจากสถานีสวนสัตว์ไทเปถึงสถานีเหมาคงใช้เวลาระหว่าง 17 ถึง 37 นาที และตัวเลขทั้งสองถูกต้องทั้งคู่ เส้นทางยาว 4.033 กม. ออกแบบความเร็วสูงสุดไว้ที่ 6 ม./วินาที แต่ในทางปฏิบัติวิ่งที่ 3 ถึง 5 ม./วินาที และผู้ให้บริการยังลดความเร็วลงอีกเมื่อลมแรง เมื่อคนแน่น และเมื่อผู้โดยสารที่เคลื่อนไหวไม่สะดวกกำลังขึ้นกระเช้า ข่าวประชาสัมพันธ์ปี 2026 ของ TRTC เองปัดตัวเลขเป็น 20 ถึง 30 นาที ซึ่งอยู่ในช่วงที่แท้จริง

ช่วงห่างนี้ทำให้หลายคนแปลกใจ กระเช้าลอยฟ้าดูเหมือนควรมีเวลาเดียวแบบรถไฟ แต่กระเช้าแบบถอดได้เป็นวงวนที่หมุนต่อเนื่องไม่มีตารางเวลา และผู้ให้บริการปรับความเร็วเชือกขึ้นลงตามสภาพวัน เช้าวันธรรมดาที่ลมสงบ คุณอาจถึงยอดเขาในเวลาไม่ถึงยี่สิบนาที แต่บ่ายวันหยุดที่ลมกระโชกแรง กระเช้าตู้เดิมบนสายเคเบิลเดิมใช้เวลาเกือบสองเท่า

สำหรับการวางแผนจริงให้คิดแบบนี้: เผื่อเวลา 30 นาทีสำหรับการนั่งกระเช้า แล้วบวกเวลาต่อคิวเพิ่มเข้าไป ซึ่งช่วงบ่ายวันหยุดอาจนานกว่าการนั่งเสียอีก ใครที่ยัดการนั่งกระเช้าไว้ระหว่างนัดหมายอื่นในไทเปควรอ่านหัวข้อเรื่องคิวด้านล่างก่อนล็อกตาราง

นั่งกระเช้าลอยฟ้าเหมาคงใช้เวลานานแค่ไหน?

ถ้านับเฉพาะเวลาอยู่ในกระเช้า คำตอบคือ 17 ถึง 37 นาทีสำหรับระยะทางเต็ม 4.033 กม. จากสถานีสวนสัตว์ไทเปถึงสถานีเหมาคง โดย 20 ถึง 30 นาทีคือตัวเลขที่ผู้ให้บริการใช้เองในข่าวประชาสัมพันธ์ปี 2026 ขอบล่างมาจากเอกสารข้อกำหนดทางเทคนิคของ TRTC เอง ซึ่งระบุว่าใช้เวลาประมาณ 17 นาทีต่อเที่ยวที่ความเร็ววิ่งระดับเร็วของระบบ ขอบบนคือเส้นทางเดียวกันที่ความเร็วช้าซึ่งผู้ให้บริการใช้เมื่อลมแรงและบรรทุกหนัก

เหตุผลที่ตัวเลขขยับคือวิศวกรรม นี่คือกระเช้าลอยฟ้าแบบสายเดี่ยวหมุนเวียนอัตโนมัติ สร้างโดย POMA จากฝรั่งเศส และ TRTC อธิบายการเคลื่อนที่ด้วยภาพเปรียบเทียบที่จำง่าย: เหมือนสายพานในร้านซูชิเอ็กซ์เพรส กระเช้าไม่มีมอเตอร์เป็นของตัวเอง ตัวหนีบยึดแต่ละตู้เข้ากับเชือกลากที่เคลื่อนที่ต่อเนื่อง และตัวหนีบจะปล่อยภายในแต่ละสถานีเพื่อให้กระเช้าชะลอลงจนถึงความเร็วเดินสำหรับการขึ้นลง เชือกไม่เคยหยุดสำหรับผู้โดยสารปกติ แต่เพียงชะลอลงเท่านั้น

สามปัจจัยผลักดันให้ผู้ให้บริการวิ่งที่ปลายช้าของช่วงความเร็ว ลมคือตัวการใหญ่: ระบบหยุดเดินทั้งหมดเมื่อลมกระโชกถึง 16 ม./วินาทีและคงอยู่นานเกินสามวินาที แต่ต่ำกว่าเกณฑ์นั้นมาก ผู้ให้บริการก็จะวิ่งอย่างนุ่มนวลอยู่แล้ว การขึ้นลงของผู้โดยสารเป็นอีกปัจจัย เพราะระบบสามารถชะลอหรือหยุดเพื่อให้ผู้ใช้วีลแชร์ขึ้นได้อย่างปลอดภัย ซึ่งหน้าเว็บการเข้าถึงสัญญาไว้ และปริมาณคนก็สำคัญ เพราะกระเช้าหมุนเวียนต่อเนื่องและชานชาลาที่พลุกพล่านหมายความว่ารอบการหนีบเชือกทำงานอย่างระมัดระวังขึ้น

ตัวเลข 17 นาที การปัดเป็น 20 ถึง 30 และกรณีแย่สุด 37 นาทีล้วนเป็นตัวเลขของผู้ให้บริการเอง ไม่ใช่การประมาณจากบล็อกท่องเที่ยว ซึ่งเป็นเหตุผลที่เว็บไซต์นี้ถือเป็นชุดตัวเลขอ้างอิง ใครที่อยากเจาะลึกตัวเลือกตั๋วทั้งหมดสำหรับวันนั้นเริ่มได้จากกระเช้าลอยฟ้าเหมาคงบัตรโดยสารหนึ่งวัน ผลิตภัณฑ์ที่ครอบคลุมการนั่งไม่จำกัดเที่ยวทั้งสี่สถานีโดยสาร

ทำไมการนั่งเที่ยวเดียวถึงมีช่วงห่างยี่สิบนาที?

ช่วงห่างเกิดขึ้นเพราะความเร็วเดินระบบไม่คงที่: เชือกลากวิ่งที่ 3 ถึง 5 ม./วินาทีในการให้บริการปกติ เทียบกับความเร็วสูงสุดตามแบบที่ 6 ม./วินาที และ TRTC ยังลดลงอีกสำหรับลมแรง ความแออัด และการขึ้นลงแบบเข้าถึงได้ การเดินทางที่ 5 ม./วินาทีใช้เวลาประมาณ 17 นาที เส้นทางเดียวกันที่ 2 ม./วินาที ซึ่งเป็นความเร็วช้าที่ใช้ในบางสภาวะ ใช้เวลาประมาณ 37 นาที ทุกนาทีของเวลานั่งที่คุณเคยอ่านเกี่ยวกับเส้นทางนี้ล้วนมาจากปุ่มปรับนั้น

ช่วยให้เห็นภาพว่าความเร็วควบคุมอะไรจริง ๆ เชือกลากเป็นวงวนต่อเนื่องเส้นเดียวที่ร้อยผ่านทั้งหกสถานี และกระเช้าทุกตู้บนเส้นทางเคลื่อนที่ด้วยความเร็วเท่ากับเชือก เมื่อผู้ให้บริการลดจาก 5 ม./วินาทีเป็น 3 ม./วินาที กระเช้าทุกตู้บนภูเขาก็ชะลอพร้อมกัน ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมผลจึงสม่ำเสมอทั้งระบบแทนที่จะเป็นรายตู้ ความเร็วสูงสุดตามแบบ 6 ม./วินาที หรือประมาณ 21.6 กม./ชม. มีอยู่ในข้อกำหนดแต่ไม่ใช้ในการให้บริการผู้โดยสารปกติ ความเร็วเดินจริงอยู่ที่ 3 ถึง 5 ม./วินาที หรือ 10.8 ถึง 18 กม./ชม.

สภาวะที่ช้าที่สุดควรระบุชื่อไว้เพื่อให้คุณคาดเดาเวลานั่งของตัวเองได้ บ่ายที่มีลมกระโชกหลังฝนตก ชานชาลาวันหยุดที่คนแน่นสามชั้น ผู้โดยสารที่ต้องให้จอดกระเช้าค้างไว้ขณะขึ้น: แต่ละอย่างลดความเร็วเชือกลง และนาทีก็สะสมตลอดระยะทาง 4 กม. ในทางกลับกัน เช้าวันอังคารที่เงียบสงบตอนเปิดให้บริการคือช่วงที่ระบบวิ่งเร็วที่สุด และผู้โดยสารรอบแรก ๆ มักรายงานเวลาที่ปลายสั้นของช่วง

อีกหนึ่งความละเอียดอ่อน: เพราะไม่มีตารางเวลาและไม่มีเวลาออกเดินทาง คุณจึงวางแผนรอบเที่ยวใดเที่ยวหนึ่งไม่ได้ คุณต่อคิว ขึ้นกระเช้าตู้ถัดไป และการนั่งใช้เวลาเท่าที่ความเร็วเชือกในชั่วโมงนั้นเอื้ออำนวย นั่นคือเหตุผลทั้งหมดที่บทความนี้ให้ช่วงแทนตัวเลขเดียว และเป็นคำตอบที่ตรงไปตรงมาสำหรับใครก็ตามที่ถาม

แต่ละช่วงระหว่างสี่สถานีใช้เวลานานแค่ไหน?

เส้นทางวิ่งจากสถานีสวนสัตว์ไทเป ไปสถานีสวนสัตว์ไทเปใต้ ไปสถานีวัดจื่อหนาน ไปสถานีเหมาคง รวมระยะทาง 4.033 กม. และช่วงโดยสารทั้งสี่ช่วงยาวไม่เท่ากัน ช่วงที่ยาวที่สุดพากระเช้าลอยข้ามหุบเขาลึกระหว่างสวนสัตว์ใต้กับวัดจื่อหนาน กระเช้ายังผ่านสถานีเปลี่ยนมุมสองแห่งคือสถานีเปลี่ยนมุม 1 และสถานีเปลี่ยนมุม 2 โดยไม่จอด และจุดเปลี่ยนทิศทางที่ผู้โดยสารส่วนใหญ่รู้สึกได้เกิดขึ้นตรงนั้น ไม่ใช่ที่วัดจื่อหนาน

ลำดับสถานีสำคัญต่อการวางแผน เพราะบัตรโดยสารหนึ่งวันให้คุณลงได้ที่สถานีใดก็ได้ในสี่แห่ง ลำดับทางกายภาพคือ สวนสัตว์ไทเป สถานีเปลี่ยนมุม 1 สวนสัตว์ไทเปใต้ สถานีเปลี่ยนมุม 2 วัดจื่อหนาน เหมาคง ผู้ให้บริการอธิบายเส้นทางว่ามีรูปทรงคล้ายเลข 7 และจุดโค้งเกิดขึ้นที่สถานีเปลี่ยนมุมสองแห่ง ซึ่งมีไว้เพื่อควบคุมกำลังไฟและบังคับโค้งเส้นทาง และปิดไม่ให้บุคคลทั่วไปเข้า ตัวระบบขับเคลื่อนตั้งอยู่บนแท่นยกสูงเหนือระดับชานชาลาของสถานีเปลี่ยนมุม 2 นี่คือเหตุผลที่โค้งหักศอกที่สุดให้ความรู้สึกเหมือนกระเช้ากำลังเหวี่ยงอ้อมมุมที่ซ่อนอยู่ ซึ่งมันก็เป็นเช่นนั้นจริง

ผู้ให้บริการไม่เผยแพร่เวลารายช่วง ดังนั้นตารางจึงให้ลำดับสถานีพร้อมหน้าที่ของแต่ละสถานี เวลานั่ง 17 ถึง 37 นาทีใช้กับระยะทาง 4.033 กม. ทั้งหมดไม่ว่าคุณจะขึ้นที่ไหน ชานชาลาสองแบบยังส่งผลต่อความรู้สึกตอนขึ้นกระเช้าด้วย สวนสัตว์ไทเปและเหมาคงมีชานชาลาแบบจานหมุน ส่วนสวนสัตว์ใต้และวัดจื่อหนานมีชานชาลาด้านข้าง ซึ่งเป็นรายละเอียดที่สำคัญก็ต่อเมื่อคุณตั้งใจสังเกต

มีกฎข้อหนึ่งที่ทำให้นักท่องเที่ยวพลาดบ่อย คุณต้องลงที่สถานีปลายทางคือสวนสัตว์ไทเปหรือเหมาคง เว้นแต่คุณถือบัตรโดยสารหนึ่งวัน ตั๋วเที่ยวเดียวไม่ให้คุณนั่งกลับลงมาได้ทันที ผู้ถือบัตรหนึ่งวันที่ออกจากสถานีสวนสัตว์ไทเปต้องยื่นบัตรให้เจ้าหน้าที่ประทับตราเพื่อกลับเข้าใหม่ เป็นขั้นตอนเล็ก ๆ ที่เพิ่มเวลาหนึ่งนาทีแต่ทำให้บัตรยังใช้ได้

คิวนานแค่ไหนที่ไม่มีใครนับ

คิวคือส่วนที่อาจกินเวลามากกว่าการนั่งเสียอีก กระเช้า 147 คันมีเพียง 31 คันเป็นกระเช้าพื้นกระจกซึ่งจุผู้โดยสาร 5 คนแทนที่จะเป็น 8 คน กระเช้าพื้นกระจกจึงผ่านมาประมาณทุก 2 ถึง 4 นาที และรายงานจากผู้เยี่ยมชมระบุว่าช่วงบ่ายวันหยุดสุดสัปดาห์ต้องรอกระเช้าพื้นกระจกเกิน 30 นาที คิวกระเช้าธรรมดาสั้นกว่ามาก เพราะอีก 116 คันหมุนเวียนถี่กว่ามาก

ตัวเลขนี้ควรอธิบายให้ชัด เพราะเป็นคำอธิบายตามจริงไม่ใช่ความเห็น ฝูงกระเช้ามี 147 คันรวม 3 คันสำรอง ในจำนวนนี้ 31 คันมีพื้นกระจกเสริมความแข็งแรง กระเช้าพื้นกระจกแต่ละคันจุผู้โดยสารสูงสุด 5 คน เทียบกับ 8 คนในกระเช้าธรรมดา จำนวนที่น้อยกว่าเป็นเพราะพื้นกระจกอย่างเดียวหนักกว่า 200 กก. ประมาณหนึ่งในห้าของกระเช้าเป็นแบบพื้นกระจก แต่บรรทุกที่นั่งคิดเป็น 62 เปอร์เซ็นต์ นี่คือเหตุผลที่คิวกระเช้าพื้นกระจกยาวเป็นโครงสร้างในวันคนแน่น ไม่ว่าเจ้าหน้าที่จะจัดคิวอย่างมีประสิทธิภาพแค่ไหน

ผู้ให้บริการไม่เผยแพร่ตัวบอกคิวหรือเวลารอแบบเรียลไทม์ ไม่มีแอป ไม่มีวิดเจ็ต และควรพูดตรง ๆ ว่าไม่มีสิ่งนั้นอยู่จริง สิ่งที่มีคือระบบจองออนไลน์ ซึ่งเปิดใช้ตั้งแต่เดือนธันวาคม 2011 เพื่อประหยัดเวลาต่อคิวโดยเฉพาะ และแนะนำเป็นพิเศษสำหรับกระเช้าพื้นกระจก เพื่อให้คุณเข้าในเวลาที่นัดหมายแทนการยืนต่อแถว นี่คือกลไกจริงสำหรับชนะคิว และเป็นเหตุผลที่ตั๋วที่จองล่วงหน้าไม่ใช่แค่ความสะดวกบนเส้นทางนี้ แต่เป็นการประหยัดเวลาที่จับต้องได้

บัตรโดยสารหนึ่งวันของกระเช้าเหมาคง ผลิตภัณฑ์เดียวกับที่ครอบคลุมการนั่งไม่จำกัดเที่ยวทั้งสี่สถานีโดยสาร น่าดูก่อนเดินทาง รายการของผู้ให้บริการได้คะแนน 4.7 จากรีวิวประมาณ 11,700 รายการ ราคาเริ่มต้นประมาณ $9.49 มียอดจองมากกว่า 400,000 ครั้งและยืนยันทันที

ทริปทั้งหมดจากใจกลางไทเปใช้เวลานานแค่ไหน

จากประตูถึงประตู วางแผนเผื่อเวลาประมาณ 40 นาทีบนสายเหวินหูจากสถานีไทเปเมนไปสถานีสวนสัตว์ไทเป บวกเดินอีก 350 เมตรต่อเที่ยว แล้วนั่งกระเช้า 20 ถึง 30 นาที ไปกลับเปล่า ๆ โดยไม่ใช้เวลาบนยอดเขาจึงใช้เวลาประมาณสองชั่วโมงครึ่ง ในทางปฏิบัติ ผู้เยี่ยมชมส่วนใหญ่ใช้เวลาสองถึงสี่ชั่วโมงบนเหมาคง และวิธีที่ฉลาดคือมองการนั่งกระเช้าเป็นจุดเริ่มของทริป ไม่ใช่ทั้งหมดของทริป

ช่วงการเดินทางด้วยรถไฟฟ้าง่ายมาก สายสีน้ำตาลสิ้นสุดที่สถานีสวนสัตว์ไทเป ค่าโดยสารเที่ยวเดียวผู้ใหญ่จากสถานีไทเปเมนคือ NT$35 และการเดินทางใช้เวลาประมาณ 40 นาทีพร้อมเปลี่ยนขบวนหนึ่งครั้ง จากสถานีรถไฟฟ้าเดินไปสถานีสวนสัตว์ไทเปของกระเช้าประมาณ 350 เมตรไปทางตะวันตกเฉียงใต้ตามถนนซิงกวงส่วนที่ 2 ใช้เวลาสี่ถึงหกนาทีในจังหวะเดินปกติ บวกเวลาต่อคิวที่สถานีกระเช้า ซึ่งเป็นจุดที่แผนวันหยุดสุดสัปดาห์มักคลาดเคลื่อน

สิ่งที่คนทำจริงบนยอดเขาอธิบายความต่างของระยะเวลาทริป โรงน้ำชาคือจุดดึงดูดหลัก และการนั่งจิบชาแบบสบาย ๆ อาจกินเวลาหนึ่งถึงสองชั่วโมงด้วยตัวมันเอง เส้นทางต้นการบูร เส้นทางระดับเรียบเต็มรูปแบบเส้นแรกของไทเป ยาวประมาณ 1.5 กม. และใช้เวลาประมาณ 30 นาทีต่อเที่ยว ราบเรียบพอที่ผู้ให้บริการบอกว่าผู้สูงอายุและเด็กเล็กเดินได้ตลอดเส้น เส้นทางชาสายวงกลมไปถึงศูนย์ส่งเสริมชาโดยเดินจากสถานีเหมาคงประมาณ 15 นาที ศูนย์เปิดทุกวัน 09:00 ถึง 17:00 ยกเว้นวันจันทร์ คู่รักที่นั่งขึ้นไป ดื่มชา เดินเส้นทางหนึ่งเส้น แล้วนั่งลงมาจะใช้เวลาครึ่งวันได้อย่างสบาย ๆ

กับดักเรื่องเวลาสองจุดที่ควรเตือนไว้ก่อน กระเช้าลอยฟ้าปิดทำการ 21:00 น. ในวันธรรมดา และ 22:00 น. ในวันหยุดสุดสัปดาห์และวันหยุดนักขัตฤกษ์ ผู้ให้บริการไม่ประกาศเวลาขึ้นเที่ยวสุดท้ายแยกต่างหาก การมาถึงก่อนเวลาปิดพอสมควรจึงเป็นกฎเดียวที่ปลอดภัย และรถบัสทัวร์เหมาคงซึ่งผู้โดยสารกระเช้าใช้ฟรีในวันเดียวกัน มีรอบออกหลัง 19:00 น. เพียงสามรอบคือ 19:00 น. 19:30 น. และ 20:00 น. ซึ่งทำให้นักท่องเที่ยวที่เพลิดเพลินกับน้ำชายามพระอาทิตย์ตกแล้วพบว่ารถรับส่งหมดรอบสำหรับช่วงค่ำต้องประหลาดใจ

สำหรับใครที่กำลังชั่งใจระหว่างการนั่งกระเช้ากับทางเลือกอื่น คำถาม การนั่งกระเช้าคุ้มค่าไหม เป็นคำถามคู่กันที่ควรอ่านต่อ และคู่มือ สถานีและแผนที่เส้นทาง ให้รายละเอียดครบทุกสถานี บัตรโดยสารหนึ่งวันยังใช้คู่กับการต่อรถฟรีไปยังรถบัสทัวร์เหมาคงในวันเดียวกันได้ ซึ่งเป็นวิธีที่ผู้ให้บริการเชื่อมสวนสัตว์ กระเช้าลอยฟ้า และย่านโรงน้ำชาเข้าเป็นอุทยานสามแมวใหญ่แห่งเดียว และเป็นตั๋วประเภทที่ทำให้การขึ้นลงได้หลายจุดเป็นไปได้

คำตอบสั้น ๆ คือ ใช้เวลาอยู่ในกระเช้า 17 ถึง 37 นาที คิวที่อาจยาวพอ ๆ กันในช่วงบ่ายที่คนแน่น และประมาณสองชั่วโมงครึ่งสำหรับการเดินทางไปกลับเปล่า ๆ จากใจกลางไทเปก่อนจะทำอะไรบนยอดเขา รายละเอียดด้านล่างครอบคลุมช่วงเวลา ช่วงขา คณิตศาสตร์คิวกระเช้าพื้นกระจก และกฎตั๋วที่กำหนดว่าคุณจะนั่งกลับลงมาได้เลยหรือไม่

คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับระยะเวลานั่งกระเช้าลอยฟ้าเหมาคง

นั่งกระเช้าลอยฟ้าเหมาคงใช้เวลานานแค่ไหน?

ใช้เวลา 17 ถึง 37 นาทีสำหรับระยะทางเต็ม 4.03 กม. จากสถานีสวนสัตว์ไทเปถึงสถานีเหมาคง ระบบเดินเครื่องที่ความเร็ว 3 ถึง 5 เมตรต่อวินาที เทียบกับความเร็วสูงสุดตามแบบที่ 6 เมตรต่อวินาที ความเร็วในวันที่คุณโดยสารจึงเป็นตัวกำหนดว่าคุณจะอยู่ในช่วงไหนของเวลาดังกล่าว ข่าวประชาสัมพันธ์ปี 2026 ของผู้ให้บริการปัดเศษเป็น 20 ถึง 30 นาที

ทำไมเวลานั่งจึงต่างกันมาก?

ความเร็วของเชือกลากปรับได้ TRTC ลดความเร็วเมื่อมีลมแรง ในวันที่คนแน่น และขณะผู้โดยสารที่เคลื่อนไหวไม่สะดวกขึ้นกระเช้า ที่ความเร็ว 5 เมตรต่อวินาทีใช้เวลาประมาณ 17 นาที ที่ 2 เมตรต่อวินาทีใช้เวลาประมาณ 37 นาที ไม่มีตารางเวลาเพราะกระเช้าหมุนเวียนต่อเนื่องเหมือนสายพานในร้านซูชิ

กระเช้าจอดที่สถานีเปลี่ยนมุมหรือไม่?

ไม่จอด สถานีเปลี่ยนมุม 1 และสถานีเปลี่ยนมุม 2 ปิดไม่ให้บุคคลทั่วไปเข้า และมีไว้เพื่อควบคุมกำลังและเปลี่ยนทิศทางเส้นทาง กระเช้าผ่านสถานีเหล่านี้โดยไม่หยุด การเปลี่ยนทิศทางเกิดขึ้นระหว่างสถานีสวนสัตว์ไทเปใต้กับสถานีวัดจื่อหนาน ไม่ใช่ที่สถานีวัดจื่อหนาน

คิวกระเช้าพื้นกระจกนานแค่ไหน?

กระเช้า 147 คันมีเพียง 31 คันที่เป็นพื้นกระจก แต่ละคันจุผู้โดยสารได้ 5 คนแทนที่จะเป็น 8 คน จึงมีกระเช้าพื้นกระจกผ่านมาประมาณทุก 2 ถึง 4 นาที รายงานจากผู้มาเยือนระบุว่าช่วงบ่ายวันหยุดสุดสัปดาห์ต้องรอคิวนานเกิน 30 นาที ระบบจองออนไลน์ของผู้ให้บริการซึ่งให้คุณจองช่วงเวลาได้คือทางแก้ที่ตั้งใจไว้

ควรเผื่อเวลาทั้งทริปเท่าไร?

นั่งรถไฟฟ้าสายสีน้ำตาลจากสถานีไทเปเมนประมาณ 40 นาที บวกเดินอีก 350 เมตร จากนั้นจึงนั่งกระเช้าและต่อคิว การเดินทางไปกลับเปล่า ๆ ใช้เวลาประมาณสองชั่วโมงครึ่ง แต่ผู้มาเยือนส่วนใหญ่ใช้เวลาสองถึงสี่ชั่วโมงบนยอดเขาเพื่อดื่มชา เดินเส้นทางเดินป่า และชมจุดชมวิว Sky Green

ใช้ตั๋วใบเดิมนั่งกลับลงมาได้ไหม?

ได้เฉพาะบัตรโดยสารหนึ่งวันเท่านั้น ตั๋วเที่ยวเดียวต้องลงที่สถานีปลายทาง และหากจะนั่งกลับต้องซื้อตั๋วใหม่ ผู้ถือบัตรโดยสารหนึ่งวันที่ออกที่สถานีสวนสัตว์ไทเปต้องยื่นตั๋วให้เจ้าหน้าที่ประทับตราก่อนกลับเข้าใหม่